Prekluzja dowodowa w postepowaniu miedzy przedsiębiorcami

Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 25 października 2006 r. (sygn. akt III CZP 63/06) w postępowaniu odrębnym w sprawach gospodarczych pozwany traci prawo powoływania w toku postępowania wszystkich twierdzeń, zarzutów oraz dowodów na ich poparcie zawartych w odpowiedzi na pozew, złożonej po upływie terminu wskazanego w art. 47914 § 1 k.p.c., chyba że wykaże, iż - gdyby złożył odpowiedź na pozew w terminie - ich powołanie nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania powstała po upływie terminu do złożenia odpowiedzi na pozew.

Wg art. 47914 k.p.c. w sprawach, w których sąd nie wydał nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym lub upominawczym, pozwany jest obowiązany do wniesienia odpowiedzi na pozew w terminie dwutygodniowym od otrzymania pozwu. W § 2 tego artykułu ustanowiona została tzw. prekluzja dowodowa w odniesieniu do osoby pozwanego. Wyraża się ona w obowiązku pozwanego podania w odpowiedzi na pozew wszystkich twierdzeń, zarzutów oraz dowodów na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania, chyba że wykaże, że potrzeba powołania wynikła później. Jeżeli sprawa toczy się w postępowaniu nakazowym, analogicznie pozwany jest obowiązany przedstawić wszystkie twierdzenia, zarzuty, fakty i dowody w zarzutach od nakazu zapłaty.

Z kolei prekluzję dowodową dotyczącą strony powodowej wyraża art. 47912 k.c., w myśl którego powód jest obowiązany podać w pozwie wszystkie twierdzenia oraz dowody na ich poparcie pod rygorem utraty prawa powoływania ich w toku postępowania. Sąd może dopuścić spóźnione twierdzenia i dowody, jeżeli powód że wykaże, iż ich powołanie w pozwie nie było możliwe albo że potrzeba powołania wynikła później.

Takie rygory obowiązują w postępowaniu w sprawach gospodarczych, czyli w sporach między przedsiębiorcami.

opracowała Natalia Śmiegielska - PartnerPrawny